و آنچه من می شنوم

کیست پس این که نهان از نظر است ؟

پاسخی نیست ، بیابان خالی است

کوه در پشت درختان ، تنهاست

بانگ سنگین قدم های کسی است

که به من از همه نزدیکتر است

چشم من دیگر بار