نگهی سوی قفا می فکند

که به من از همه نزدیکتر است

چشم من دیگر بار

در تکاپوی شناسای او

ماه در قعر افق

چون نقابی است که خورشید به صورت زده است

تا مگر در دل شب ، رهزنی آغاز کند