وز تندرستی رو نهادن سوی بیماری

چون عقربک های بزرگ و کوچک ساعت

پل بستن از روی هزاران لحظه ی جاری

امروز و فردا را به گامی تند پیمودن

بازو به بازو عشق را نزد خرد بردن

راهی عبث پیمودن از مستی به هوشیاری

آنگاه در ظهر طلایی رنگ اندیشه