ابر گمان را در زلال آسمان دیدن

بازو به بازو عشق را نزد خرد بردن

راهی عبث پیمودن از مستی به هوشیاری

آنگاه در ظهر طلایی رنگ اندیشه

حیران شدن در کوچه های خاکی تردید

تر گشتن از باران پرسشهای بی پاسخ

دل را هراسان از عبور سالیان دیدن