زیرا که آن کاخ بلند استوار من

کاخی گران در گوشه ی ذهنم بنا کردم

معماری ام را ماندنی پنداشتم ، لیکن

در این گمان ، از فرط خود بینی ، خطا کردم

چون خانه ی خردی که از خشت ورق سازند

با سرعت ناگفتنی از هم فرو پاشید

گویی که تقدیر از نخستین روز