شب و روز را ، این دو طفل زمان را ؟

صدا ، پاسخم می دهد با درشتی

که : گر این چنین است ، ای مرد غافل

چرا سال ها زنده در گور کردی

ور از جاهلیت نشانی نبودت

چرا ، چون بیابان نوردان وحشی

به خاک سیه کوفتی روزها را