من این گفته ها را جوابی نگویم

چرا در دل شوره زاران غربت

پیاپی به گور بطالت سپردی

پس از کشتن نوبهاران خزان را ؟

مگر آنکه یک روز در پیش داور

ز دل بر زبان آوردم داستان را

بدو گویم : آری کسی هست در من