وز حرارت ، با عرق گشتم عجین

ناگهان ، خود را ز قاب پنجره

همچو عکسی درفکندم بر زمین

از بلندا رو نهادم در نشیب

چو نظر کردم به سوی آسمان

دوزخی دیدم در آن عرش برین

آسمانی همچو بحر واژگون