من ، پا به پای او

از چارچوب پنجره ی روشن بلوغ

اینده را طلایی و تابنده یافتم

آن سایه نیز همره نور آفریده شد

آماده ی صعود بدان قله ی بلند

ازمنزلی به منزل دیگر شتافتم

گویی که من : سوارم و عالم : پیاده است