زیرا به یک نگاه

من از اشاره های درختان به پای خویش

دریافتم که مشکلشان : ره سپردن است

اما من از گریز ، گزیری نداشتم

دیدم که آشیانه ی من ، جای دشمن است

وز خاک خود ، به کشور بیگانه آمدم

آری ، شبی که هرم نفس های اهرمن