و او ، نزدیک با آن جمع بیگانه

میان جمع مستان پریشانگو

و لب های تر او در تب و تاب سخن گفتن

و من ، در اشتیاق گفتگو با او

ولی دور از نگاه مهربان من

و در پایان ، گریز ناگهان او از آن مجلس

و نام نازنین او : جوانی بر زبان من