خندان و نغمه خوان

کز کوچه های خاکی و خاموش می گذشت

آبی به روشنایی باران داشت

وز لابلای توده ی انبوه خار و سنگ

سیری بسان باد بهاران داشت

در عمق آفتابی او : رنگ ریگ ها

با طیف های نیلی و نارنجی و کبود