حس می کنم که خون شفق فام روزها

یا ، پنجه های پایم سر می کشد برون

این خون و شیر ، روز من و ناخن مرا

در ظلمت ضمیرم ترکیب کرده اند

همرنگ شیر گشته و از پنجه ها ی من

لختی برون دویده و بر جای مانده است

گویی که از هراس فرو ریختن به خاک