جهان تازه ی دیگر بود

ز چشم تنگ هواپیما

در آن غروب هراس آور زمستانی

ونیز را دیدم که همچو نقش نگونسار آسمان بر آب

ونیز چون خزه ای سبز در مسیر نسیم

به رقص دایره مانن موج می پیوست

و از نسیم رهاتر بود