و تا سپیده براید : ستاره می شمردم

ونیز را سر خفتن نیست

منم که چشم به چشم ستاره می دوزم

و تا سپیده براید : ستاره می دوزم

منم که در دل دریای بی کران چون او

جزیره های پرکنده ی پریشانم

وزین قلمرو تاریک در نمی گذرم