دم انباشته از زهر زلالش را

رفت و باز آمد و لغزید و فرو افتاد

که توانایی خود را همه از کف داد

وز سر خشم و پریشانی

بر وجود عبث خویش فرود آورد

وز جهان ، چشم طمع بردوخت

لاشه اش نیز در آن دایره ی سرخ درخشان سوخت