بر چوب بست حس معصوم سعادت های مصنوعی

گلهای زندان را صفایی نیست

اینجا قناری ها ی محبوس قفس پیوند

این بستگان آهن و خو کرده با دیوار

با دانه ای فنجان آبی چهچهی آوازشان خرسند

هرگز نمی دانند

کاین تنگناشان پرده ی شور و نوایی نیست