وینک

آموخت از مکالمه ی ابر و دره ها

آهنگ روستایی و سیال آب را

پرداخت در ستایش گل های شرم تو

هر جویکی

که می گذرد از کنار من

آن نغمه ی نواخته ی عاشقانه را