از احمد پا کشید جبریل

آن جا هش و عقل از کجا بود

در صرصر عشق عقل پشه ست

آن جا چه مجال عقل ها بود

از سدره سفر چو ماورا بود

گفتا که بسوزم ار بیایم

کان سو همه عشق بد ولا بود