و پنهان می کند هر چشمه ای

که گل از برگ و برگ از باد و باد از ابر می ترسد

درین شب ها

که هر آیینه با تصویر بیگانه ست

سر و سرودش را

چنین بیدار و دریاوار

تویی تنها که می خوانی