قلبم برهنه شد

آنجا به روی خاره و خارا

در تیز تاب دشنه ی خورشید

با واژه واژه پرسش آنان

از خویش رفته بودم

باران نرم و ریز فرو می ریخت

بر بازوان سبز علف ها