زلال تر از آب

به شاعران زمان برگ رخصتی دادند

که از معاشقه ی سرو و قمری و لاله

سرودها بسرایند ژرف تر از خواب

تو خامشی که بخواند ؟

تو می روی که بماند ؟

که بر نهالک بی برگ ما ترانه بخواند ؟