در این کویر

از پای و پویه باز نمی ماند

آه

بگذار من چو قطره ی بارانی باشم

که خاک را به مقدم او مژده می دهد

یا حنجره ی چکاوک خردی که ماه دی

از پونه ی بهار سخن می گوید