برگ گل سرخ

پر می کند ذوق پیمانه اش را

و با سرود خوش آب ها می سراید

وقتی که آن زورق بزرگ

در آب غرقه می شد

صد واژه منقلب بر لبانت

جوشید و شعری نگفتی