در زبانی که لب و عطر و نسیم

از خون و جنون می گذرد

کاروان هایی از اتش و برق و باروت

سخن از صاعقه و دود چه زیبایی دارد

یا شب و سایه و خواب

می توان چشانی زمزمه کرد ؟

هر چه در جدول تن دیدی و تنهایی