قدحه و الموریاتش نیست الا سوز صبر

دانک روزی می دوید از ابلهی سوی مراد

آتش صبر تو سوزد آتش هستیت را

آتش اندر هست زن و اندر تن هستی نژاد

ضبحه و العادیاتش نیست جز جان های راد

برد و ماندی هست آخر تا کی ماند کی برد

ور نه این شطرنج عالم چیست با جنگ و جهاد