کاروان درد و سرد

گامی از درون سرد خود برای

پای بر گریوه ای گذار و درنگر

رود آفتاب و آب در شتاب

در گزیر و ناگزیر

آنک آن هجوم سبز مرز ناپذیر

در کجای فصل ایستاده ام ؟