شمس تبریز ایستاده مست در دستش کمان

در هوای عشق او صدیق صدق می زند

لیلی و مجنون به فاقه آه حسرت می خورند

خسرو و شیرین به عشرت جام راوق می زند

تیر زهرآلود را بر جان احمق می زند

رستم و حمزه فکنده تیغ و اسپر پیش او

او چو حیدر گردن هشام و اربق می زند