رنگ درنگ روزگاران

آن پیک مروارید بار نوبهاران

با پنجه های نرم خود باران شبگیر

شست از رخ ناژوی پیر سالخورده

آن یاس پیر خانه ی همسایه گل داد

در کوچه ها فریاد زد آن کولی پیر

ای پیوند دارم