راه گم کرده ست شاید در نشیب دشت

راه او راهی ست چون راه میان اشک تا لبخند

وز دگر سو رفته تا بن بست

چونان کوچه های عهد یا سوگند

آتشی باید که در این تیرگی راهیش بنماید

زی حصار بندیان قلعه ی تردید

هان کجایی ای مغ خاموش