در دوردست شب

دربستر رگ های من جاری ست

امشب درین صحرای بی فریاد روح من

چون عصمت آیینه ها تنهاست

در کومه گرم شبانان در کنار راه

مرغ عقیقین بال زرین پیکر آتش

چون کوکب های تیر خورده می زند پر پر