در کومه گرم شبانان در کنار راه

امشب درین صحرای بی فریاد روح من

چون عصمت آیینه ها تنهاست

در دوردست شب

مرغ عقیقین بال زرین پیکر آتش

چون کوکب های تیر خورده می زند پر پر

امشب تن از آلودگی در چشمه ی مهتاب می شویم