در پرده عصمت باغ های خیالم

من با شب و جوی و ساحل غزل می سرایم

زین خشک سالان و بی برگی دیرگاهان

تا جوشش و رویش لحظه های ازل می گرایم

چون نور و چون عطر جاری ست

شعر زلال نگاهت

دوشیزه تر از حقیقت