تو اگر بازکنی پنجره را

در سحرگاه سر از بالش خواب بردار

کاروانهای فرومانده ی خواب از چشمت بیرون کن

باز کن پنجره را

من نشان خواهم داد

به تو زیبایی را

بگذاز از زیور و آراستگی