سر به دامان تو بگذارم و در خواب روم

قصه ی نغز تو از غصه تهی ست

باز هم قصه بگو

تا به آرامش دل

گل به گل ، سنگ به سنگ این دشت

یادگاران تو اند

رفته ای اینک و هر سبزه و سنگ