مر مرا در هیچ صفی آن زمان آن جا ندید

چون در آن دور مبارک برج ها را می گذشت

سوی برج آتشین عاشقان خود رسید

در دلش یاد من آمد هر طرف کرد التفات

موج دریاهای رحمت از دلش در جوش شد

هم نظر می کرد هر سو هم عنان را می کشید

گفت نزدیکان خود را کان فلان غایت چراست