و صبح بر صداقت من رشک می برد

شب مثل شب شریر و سیاه است و پر ز درد

در شب شرارتی است که من گریه می کنم

با خوابهای خاطره خوش بودم

هر چند خواب خاطره ام تلخ

دیگر تو را به خواب نمی بینم