زیرا بر آستانه خسرو

دیگر زمان زمانه مجنون نیست

فرهاد

در بیستون مراد نمی جوید

بی تیشه ای به دست کنون سر سپرده است

در تلخی تداوم و تکرار لحظه ها

آن شور عشق