نه یک دل در تمام شهر شادان بود

همه شبها ز غم سرشار

نه در روزش امیدی بود

نه شامش را سحرگاه سپیدی بود

خورک صبح و ظهر و شام ماران دو کتف اژدهک پیر

مدام از مغز سرهای جوانان این جوانمردان ایران بود

جوانان را به سر شوری است توفانزا