غبار راه سال و ماه

صدای بی صدایی بود و فرمان اهورایی

درون کوره آهنگری آتش فروزان بود

و بررخسار کاوه سایه های شعله می رقصید

نشسته در میان جنگل گیسوی مشگین فام

خطوط چین پیشانیش

نشان از کاروان رفته ایام