تن و جانمان اسیر بند

که دلهامان تهی گشته است از آمال

اجاق آرزو ها کور

چراغ عمرمان بی نور

به رغم خویشتن تا چند

دهیم از بهر ماران دو کتف اژدهک پیر

سر فرزند