درنگی کاوه کرد

تن از سستی رها سازید

روانها را به مهر اورمزدا آشنا سایزد

از آن ماست پیروزی

آنگاه با لبخند

نگاهی گرم وگیرا بر گروه مردمان افکند

لبش را پرسشی بشکفت