صدا سر داد

زبانشان زهر می پاشید

زهر یاس و بدبینی

بد اندیشی تهی از مهر میهن قلب ناپاکش

ای یاران قضای آسما ست این

همانا نیست جز این سرنوشت ما در این کشور

چه خواهد کرد با گفتار خود کاوه