شکست اندیشه تردید

که ناگه بانگ گردی از میان انجمن برخاست

جبان خاموش شرمت باد

صدای گرم و گیرایش

کلامش دلپذیر افتاد

سکونی و سکوتی جمع را بگرفت

نفس در تنگنای سینه ها واماند