که بی مثل است و بی مانند

کاوه با مجوا

نیایش را دگر باره چنین برخواند

به دادار خردمندی

به نور این روشنی بخش دل و جان و جهان سوگند

که می بندیم امشب از دل و از جان همه پیمان

که چون مهر فروزان از گریبان افق سر بر کشد تابان