شمس تبریزیست تابان از ورای هفت چرخ

بردر انبان شیر در انبان درون نتوان نهاد

من چو انبان بردریدم گفت آن انبان مرا

چون تویی را هر که گربه دید او بهتان نهاد

لاجرم تاب نوآیین بر چهارارکان نهاد