و خنده بود پچ پچ بود

در پاییز

شب بی آفتاب روشن نورانی بود

تا صبحگاه تا سپیده دمان مهمانی بود

تکرار وعده های نهانی بود

دیدم که دوی وحشت

با توطئه گران به فکر تبانی بود