گمان مدار که هرگز

خواهم دید ؟

بیا که دیده من

به جستجوی تو گر از دری شده نومید

دری دگر زده است

سپیده گر نزده سر بیا بلند اندام

که از سیاهی چشمم سپیده سرزده است