بوی گل آورد

چو پرده های حریری برآفتاب افتاد

در آن شب تاری

نسیم از سر زلف تو

شب از طراوت گیسوی تو نوازش یافت

به وجد آمدم از آن طراوت و خواندم

به چشمهای سیاهت که راحت جانند