نک نشان روشنی در خیمه ها تابان شدست

هر زمانی می خورید و هر زمانی خه کنید

جانب صحرای رویش طرفه چاهی گفته اند

قصد آن صحرا کنید و نیت آن چه کنید

گوش اسبان را به سوی خیمه و خرگه کنید

آستان خرگهش شد کهربای عاشقان

عاشقان لاغر تن خود را چو برگ که کنید